Είμαι ο Μενέλαος. Δουλεύω πάνω στην επαγγελματική ανάπτυξη σε οργανισμούς που δεν έχουν πια ένα ξεκάθαρο επόμενο σκαλί. Η παλιά υπόσχεση ήταν ευανάγνωστη: δύο χρόνια καλή δουλειά, ένας τίτλος. Αυτή η υπόσχεση έχει σε μεγάλο βαθμό εκλείψει, και η ανάπτυξη πρέπει να συνεχιστεί ούτως ή άλλως.

Αυτό φέρνει συγκεκριμένα ζητήματα. Το πλατό, εκείνη η περίοδος όπου η προσπάθεια δεν παράγει πια ορατή πρόοδο. Το να μαθαίνεις μπροστά στους άλλους, δηλαδή να φαίνεσαι αδέξιος πριν γίνεις καλός. Το να κρατάς συνεκτική μια ομάδα που δεν συναντιέται ποτέ. Και το να ξεχωρίζεις τι πραγματικά ανήκει πλέον σε μια μηχανή.

Δεν πιστεύω ότι η φιλοδοξία λύνει κάτι από αυτά. Τα λύνει το να ξέρεις πώς μοιάζει η πρόοδος όταν κανείς δεν μοιράζει τίτλους.